Do węglowodanów (cukrowców) zaliczamy bezazotowe substancje wyciągowe (jedno- i dwucukrowce, wielocukrowce: dekstryny, skrobie, glikogen) oraz błonnik (celulozę, ligninę, pentozany), które również nie zawierają azotu. W przeciwieństwie do pierwszej grupy wymienionych substancji, które drób chętnie przyjmuje i łatwo trawi, błonnik jest użyty w niewielkim jedynie stopniu lub także ptaki ogólnie rzecz ujmując go nie wykorzystują. Błonnik bowiem jest bardzo odporny na działanie soków trawiennych, a dodatkowo przewód pokarmowy ptaków jest bardzo mini i papka pokarmowa przechodzi bardzo śpiesznie. Nie prędzej dzięki bakteriom rozszczepiającym celulozę błonnik zostaje częściowo strawiony. Odbywa się to zasadniczo w obu jelitach ślepych, do których jednakże dostaje się tylko część zjedzonego pokarmu i tu pozostaje poprzez dłuższy okres czasu. Strawiony błonnik posiada wartość bezazotowych substancji wyciągowych.
Zobacz także: Informacje Anastazja
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz